De verandercurve is afgeleid van het Kübler-Ross model en geeft een beeld van de onderstroom ook wel de psychologische transitie genoemd die ontstaat in relatie tot verandering Door het begrijpen en bespreekbaar maken van de psychologische transitie die gepaard gaat met verandering verhoog je de slagingskans vergemakkelijk je het proces voor het individu.

De verandercurve wordt nog vaak in allerlei vormen gebruikt in relatie tot verandermanagement. Vaak wordt er nog verwezen naar het werk van psychiater Elisabeth Kübler-Ross uit 1960 en haar model rondom het omgaan met terminale kanker. Omdat haar onderzoek tegenwoordig wordt gezien als achterhaald zal ik alleen verwijzen naar de verander curve die afgeleid is van haar 5 stappen model voor rouw. Vanuit mijn ervaring biedt de verandercurve een goede leidraad bij het bespreken van de psychologische transitie als gevolg van verandering.

De verandercurve

De verandercurve beschrijft 4 fases waar mensen doorheen gaan als reactie op verandering in hun direct omgeving. Hoe heftiger de impact van de verandering op de persoon des te meer deze curve uit zal slaan. Afhankelijk van in welke fase iemand zich bevindt wordt een andere benadering aanbevolen.

Status Quo

Vlak nadat de verandering wordt aangekondigd ontstaat er een schok, deze schok is vaak kort en een gevolg van het ontbreken van informatie, angst voor het onbekende of onzekerheid. ​​​​Wanneer de initiele schok voorbij is begint vaak de ontkenning. Dit is wanneer de realiteit dat er verandering op komst is duidelijk wordt. Vragen als maar waarom is er verandering nodig en is wat en hoe we het nu doen dan niet ok? De verandering zal worden besproken, blijf hier uit de details. Er zijn altijd voldoende argumenten aan te dragen waarom veranderen niet noodzakelijk is. Wat ook gebeurd is dat mesen zichzelf overtuigen dat de verandering toch niet door gaat of dat het geen impact heeft op de manier waarop zijn hun werk doen. Vaak gaan ze door alsof er niks gebeurd is tot op het punt dat ze de verandering gaan ontkennen en negeren. Je kan goed of beter worden in veranderen, des te langer je stil staat des te moeilijker verandering voor je is. Deze period kenmerkt zich voor de de focus op het oude.

Mensen hebben in deze fase vooral behoefte aan informatie, willen begrijpen wat er staat te gebeuren, waar ze hulp kunnen vragen en hebben tijd nodig om dit te accepteren. Belangrijk om uit de ontkenning en behoudt het oude te komen dat de omgeving de verandering bekrachtigt en duidelijkheid schept over het waarom, nut en noodzaak. ​​​

Disruption

Als de verandering duidelijk wordt en langzaam begint in te dalen en ontstaat angst voor de verandering. Wat voor impact heeft deze verandering op mij, deze onzekerheid kan worden geadresseerd door te begrijpen (kijken en luisteren) en van daaruit te ondersteunen. Dit is de gevarenzone en kan een verandering maken of breken.

Exploration

Het omslagpunt, als je hier bent kan je constructief kijken naar de verandering. Vanuit het perspectief van de persoon zullen ze willen onderzoeken wat de verandering voor hun betekent.

Rebuilding

Dit is wanneer de verandering wordt omarmt en onderdeel is van de manier van werken. Hier zou je de voordelen van de verandering moeten gaan zien, wat heeft het opgeleverd hoe denken we nu over de verandering. Belangrijk is om voordelen transparant te maken en het succes te vieren. Bijkomend voordeel is dat je hiermee de basis legt voor een volgende verandering.

Kanttekeningen

Deze fases zijn niet absoluut, er zijn vergelijkbare modellen met andere fases maar wel met een vergelijkbare curve. Sommigen zullen sneller door de fases heenlopen, misschien in een andere volgorde of met andere emoties. De mens is geen rationeel en voorspelbaar wezen. Belangrijk is dat er een gesprek gevoerd kan worden en dat de psychologische transitie de aandacht en begeleiding krijgt die het verdient. Dit model kan daar bij helpen.